ΔΕΝ ΤΟΛΜΩ ΑΚΟΜΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ, ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΗΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ.

ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΣΤΙΧΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ (ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ) ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 18 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ:

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν σ' αγαπούν
και πως σε θένε
Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβύσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

"Ταξίδεψε με όπου εσύ πιστεύεις
Είμαι τυφλός και μόνο εσύ το ξέρεις
Τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα
Ανθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποιήματα
Πόσο παράξενα χτυπάει τώρα η καρδιά μου
Υπάρχει άδικο έξω απ’ τα όνειρα μου
Θυμάμαι τα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο
Και γω που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου..."

STEREO NOVA tonight - remembering how a heart could flutter and then soar up the Athenian sky
(but i was too young, naive and happy at that terrace, Billy)

Πρωτοψάλτη...

Άκουγα εσένα άκουγα

κάτι σαν αντίο ή παράκουγα

ύστερα είπες κι άλλα αλλά δεν άκουγα.

Μονάχα θυμάμαι καθαρά μια ροζ γραβάτα

άνοιξα την πόρτα, χάραζε.

Τι να βρω να πω να σε συντάραζε

είχα πάει μ'άλλον μια φορά παλιά

μα ούτε που ρώταγες ποτέ πού πήγαινα.

Ροζ γραβάτα φόραγες τότε που με χώραγες

αγκαλιά μου και λαχτάρα ίδια πίναμε τσιγάρα.

Ροζ γραβάτα κι έλιωνα με φιλί θα τέλειωνα

την κουβέντα μας για πάνταμε φιλί θα τα' γραφα όλα ροζ.

Άλλαζε αιώνας άλλαζε

μέσα μου βραχνό σκυλί που αλάλαζε.

Όσα φέρνει ο χρόνος

τα παράλλαζε πάντα η καρδιά

πατώντας σταθερά μου 'λεγε αγάπα.

Άνοιξα την πόρτα κι έφυγα

ύστερα από χρόνια λέω πως ξέφυγα.

Λόγια που πληγώνανε

δεν πόναγε πια

ήταν απάτη η ομορφιά που κάποτε πλήγωνα.

Ροζ γραβάτα φόραγες

τότε που με χώραγες

αγκαλιά μου και λαχτάρα ίδια πίναμε τσιγάρα.

Ροζ γραβάτα κι έλιωνα με φιλί θα τέλειωνα

την κουβέντα μας για πάντα

με φιλί θα τα'γραφα όλα ροζ...

a sudden revelation

DEVASTATED by a song.

(and i hate Dalaras)

Στίχοι: Γιώργος Παυριανός
Μουσική: Στάμος Σέμσης
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Όταν θα τελειώσει ξαφνικά το καλοκαίρι
όταν θα 'χω φύγει μακριά σε κάποιο αστέρι
τίποτα να μη φοβάσαι να με θυμάσαι
γιατί σ' αγαπούσα πιο πολύ κι απ' τη δική μου τη ζωή

Όταν θα χαθούν οι αγάπες κι οι φιλίες
όταν θα με βλέπεις στις παλιές φωτογραφίες
τις βραδιές που δεν κοιμάσαι να με θυμάσαι
γιατ'ι σ' αγαπούσα πιο πολύ κι απ' τη δική μου τη ζωή

Όταν θα κοιτάς την άδεια θέση στο τραπέζι
όταν θα ακούσεις το τραγούδι αυτό να παίζει
μη δακρύζεις μη λυπάσαι να με θυμάσαι
γιατί σ' αγαπούσα πιο πολύ κι απ' τη δική μου τη ζωή